Parada Gejów

Kiedy w 2000 roku jechałem z wizytą do znajomego od lat mieszkającego w Nowym Jorku, nie myślałem że będę świadkiem wydarzenia, które na trwale zapadnie mi w pamięci, a które nie wydaje mi się być możliwe do przeżycia jeszcze długo w naszym znanym z tolerancji i otwartym na świat kraju.

Co roku, w ostatnią niedzielę czerwca, w rocznicę pierwszej parady z 1970 roku, odbywa się w centrum Manhattanu "Parada Dumy Gejów i Lesbijek". Jest to święto przedstawicieli gatunku ludzkiego o odmiennych, od oficjalnie dominujących, preferencjach seksualnych.

To niewątpliwie ważne i wielkie wydarzenie w kalendarzu imprez Wielkiego Jabłka jest okazja do zamanifestowania swojej radości przez niemałą bądź co bądź społeczność Nowego Jorku.

Myliłby się jednak ten, kto by sądził, że w święcie tym biorą udział i bawi się tylko ta cześć społeczności. Jest to niewątpliwie święto wielce radosne całego Nowego Jorku, a podobne parady odbywają się co roku, w tym samym terminie w wielu miastach na całym świecie.

Wszystko zaczęło się 27 czerwca 1969 roku, kiedy to nowojorska policja wraz z innymi przedstawicielami "władzy" zrobiła najazd na będący w rękach mafii "The Stonewall Inn" - klub taneczny na Christopher Street w Dzielnicy Greenwhich Village. To co miało być rutynowym wypadem na "pedalski bar" przerodziło się w pięciodniowe zamieszki na ulicach Nowego Jorku.

Po raz pierwszy ludzie o odmiennych preferencjach upomnieli się o swoje prawa. Do dnia tych wydarzeń , nie tylko w U.S.A., ale na całym świecie prawa tej części społeczności były nagminnie naruszane i łamane, a przede wszystkim odbierane. W wielu krajach bliskiego nam ideologicznie obozu, był to wystarczający powód, żeby ludzi wsadzać do więzień, czy zsyłać do łagrów.

W 1999 roku obejrzało paradę ponad pół miliona ludzi, przemaszerowało 100 tysięcy manifestantów, których poprowadzili "weterani" wydarzeń z 1969 roku.

Miedzy innymi przemaszerowało około 300 rożnych zorganizowanych grup, takich jak strażacy, związki wyznaniowe, czy grupa gejów - oficerów policji w sile około 50 osób - pozostali funkcjonariusze szli osobno.

W oficjalnym otwarciu parady wziął udział burmistrz Nowego Jorku Rudy Giuliani oraz inni liczący się politycy z rejonu Nowego Jorku, tak demokraci jak i republikanie.

O godzinie 14,00 cały ten radosny potok ludzki zamarł w milczeniu oddając hołd wszystkim tym, którzy odeszli pokonani przez AIDS.

Po zakończeniu parady zabawa przeniosła się do dzielnicy Lower East Side, gdzie bawiono się do rana, a ja w stanie prowincjonalnego szoku, za to pełen wielkiej energii i radości jaka mi się udzieliła, powróciłem do domu mojego znajomego, gdzie usiadłem przed komputerem i zanurkowałem w Internecie. Jedyna informacja dotycząca Polski i tego tematu jaką udało mi się uzyskać, to informacja agencji Reuters z 13 lipca 1998, mówiąca że władze Warszawy odmówiły wydania zgody dla zaplanowanej na 12 lipca parady. Umotywowano to tym że Plac Zamkowy jest przeznaczony na wydarzenia kulturalne. Komuś tej kultury chyba zabrakło, a mnie zrobiło się głupio, szaro i przykro, że jestem częścią tego europejskiego kraju.

Co roku "Lesbian & Gay Pride Parade" odbywa się w Nowym Jorku jak zwykle w ostatnia niedzielę czerwca, o godzinie 12,00, na słynnej Piątej Alei. Pozdrawiam wszystkich jej uczestników, dziękując za te niezapomniane chwile radości i ludzkiego uniesienia jakich doznałem, a wszystkim tym "odmieńcom", którzy maja szczęście być częścią naszej światłej społeczności mówie jako heteryk - przepraszam i życzę szybkich zmian w mentalności naszych bliźnich, choć mam świadomość że rozwój cywilizacyjny to nie ekspres do Koluszek, a Mac Donalds, czy Coca Cola wiosny nie czynią, a wręcz odwrotnie.